
Iniekcja doszklistkowa jest krótkim, małoinwazyjnym zabiegiem okulistycznym, wykonywanym najczęściej w znieczuleniu miejscowym. Stosuje się ją w leczeniu określonych chorób siatkówki i innych schorzeń oka, w szczególności wysiękowej postaci zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD), cukrzycowego obrzęku plamki (DME), obrzęku plamki związanego z niedrożnością naczyń żylnych siatkówki czy neowaskularyzacji naczyniówkowej związanej z patologiczną krótkowzrocznością. Konkretne wskazania zależą od rodzaju podawanego produktu leczniczego i jego charakterystyki.
Iniekcje doszklistkowe są obecnie powszechnie stosowaną metodą leczenia okulistycznego i co do zasady uznawane są za bezpieczne. Nie są jednak całkowicie pozbawione ryzyka. Pomimo zastosowania znieczulenia miejscowego pacjent może odczuwać dyskomfort, a w rzadkich przypadkach po zabiegu może dojść do poważnych powikłań, w tym czasowego lub trwałego pogorszenia widzenia.
Najczęstsze przyczyny to zapalenie wnętrza gałki ocznej, odwarstwienie siatkówki, krwotok wewnątrzgałkowy oraz wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Mogą to być naturalne powikłania stanowiące ryzyko występujące po zabiegu, o którym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta. Jednak takie nieprawidłowości mogą być również bezpośrednim skutkiem działania personelu medycznego.
Na czym polega doszklistkowa iniekcja oka?

Iniekcja doszklistkowa jest małoinwazyjnym zabiegiem okulistycznym polegającym na podaniu produktu leczniczego bezpośrednio do komory ciała szklistego, czyli przestrzeni wewnątrz gałki ocznej wypełnionej przezroczystą, żelową substancją.
Podczas zabiegu lekarz, po odpowiednim przygotowaniu i odkażeniu powierzchni oka oraz zastosowaniu znieczulenia miejscowego, wprowadza cienką igłę przez spojówkę i twardówkę, w okolicy części płaskiej ciała rzęskowego (pars plana). Miejsce wkłucia znajduje się zazwyczaj około 3,5–4 mm od rąbka rogówki, przy czym jego dokładna lokalizacja zależy m.in. od budowy oka i obecności naturalnej soczewki. Igła kierowana jest do komory ciała szklistego, bez celowego przebijania siatkówki lub soczewki.
Podanie leku bezpośrednio do wnętrza gałki ocznej umożliwia uzyskanie odpowiedniego stężenia substancji leczniczej w tkankach oka i ogranicza niektóre trudności związane z przenikaniem leków przez barierę krew–siatkówka.
W zależności od rodzaju zastosowanego leku i leczonego schorzenia celem iniekcji doszklistkowej może być zahamowanie rozwoju nieprawidłowych naczyń krwionośnych, zmniejszenie obrzęku plamki, ograniczenie procesów zapalnych lub leczenie określonych zakażeń wewnątrzgałkowych. Zabieg może prowadzić do poprawy ostrości wzroku, zahamowania postępu choroby albo ograniczenia ryzyka dalszego pogorszenia widzenia. Dzieje się to przez:
– zahamowanie rozwoju nieprawidłowych naczyń krwionośnych
– redukcję obrzęku plamki żółtej – zmniejszenie nagromadzonego płynu w plamce żółtej
– zwalczenie ciężkich zakażeń wewnątrzgałkowych antybiotykami lub lekami przeciwgrzybiczymi.
Przed zakwalifikowaniem pacjenta do iniekcji doszklistkowej konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniej oceny medycznej, obejmującej wywiad, ocenę stanu okulistycznego oraz ustalenie wskazań do zastosowania konkretnego produktu leczniczego. Lekarz powinien również zweryfikować przeciwwskazania oraz okoliczności wymagające zachowania szczególnej ostrożności.
Należy przy tym odróżnić bezwzględne przeciwwskazania do podania określonego leku od czynników ryzyka wymagających indywidualnej oceny.
Do przeciwwskazań dotyczących wielu preparatów podawanych doszklistkowo, w szczególności leków z grupy anty-VEGF, należą m.in. aktywne zakażenia oka lub jego okolic, ciężkie aktywne stany zapalne wewnątrzgałkowe oraz nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki produktu leczniczego.
Natomiast takie okoliczności jak przebyte choroby sercowo-naczyniowe, stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zaburzenia krzepnięcia, jaskra czy wcześniejsze operacje okulistyczne nie zawsze stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do iniekcji. Mogą jednak wymagać dodatkowej oceny ryzyka, odpowiedniego monitorowania pacjenta albo modyfikacji postępowania.
Zakres przeciwwskazań zależy również od rodzaju podawanego leku. Inne ograniczenia mogą dotyczyć preparatów anty-VEGF, a inne leków steroidowych, w szczególności implantów doszklistkowych zawierających deksametazon.
Nieprawidłowa kwalifikacja pacjenta do zabiegu, w tym podanie leku pomimo występowania przeciwwskazań określonych w jego Charakterystyce Produktu Leczniczego, może stanowić naruszenie zasad aktualnej wiedzy medycznej i należytej staranności. Ocena odpowiedzialności wymaga jednak uwzględnienia okoliczności konkretnego przypadku, rodzaju zastosowanego preparatu oraz związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem a powstałą szkodą. Zlekceważenie któregokolwiek z tych przeciwwskazań stanowi poważne złamanie prawa.
Ocena okulistyczna przed iniekcją doszklistkową ma na celu potwierdzenie wskazań do leczenia, ocenę bezpieczeństwa planowanego zabiegu oraz wykrycie ewentualnych przeciwwskazań. W zależności od stanu pacjenta, rozpoznania i rodzaju podawanego preparatu może obejmować m.in. badanie ostrości wzroku, ocenę przedniego odcinka oka, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz badanie dna oka.
W diagnostyce wielu chorób siatkówki istotne znaczenie ma optyczna koherentna tomografia (OCT), pozwalająca na szczegółową ocenę jej struktury, w tym obecności obrzęku plamki oraz płynu śródsiatkówkowego lub podsiatkówkowego. Konieczność przeprowadzenia konkretnych badań należy jednak oceniać indywidualnie, z uwzględnieniem wskazań medycznych i stosowanego schematu leczenia.
Kiedy może dojść do błędu medycznego przy doszklistkowej iniekcji oka?

Do nieprawidłowości skutkujących utratą wzroku może dojść na każdym etapie leczenia. Wyróżnia się tu kilka rodzajów błędów:
– diagnostyczne – polegające na niewłaściwej kwalifikacji do zabiegu, w szczególności brak wykonania wszystkich niezbędnych badań przed zabiegiem, co ułatwia rozpoznanie chorób oka, które mogą stanowić przeciwwskazanie do zabiegu,
– techniczne – błędy podczas wykonywania zabiegu skutkujące pogorszeniem widzenia,
– terapeutyczne – nieprawidłowości wynikające z niewłaściwego postępowania po zabiegu np. brak rozpoznania powikłań po zabiegu we właściwym czasie,
– organizacyjne – skutkujące złą pracą placówki.
Jedną z możliwych nieprawidłowości jest błędna kwalifikacja pacjenta do iniekcji doszklistkowej. Może ona polegać w szczególności na zastosowaniu produktu leczniczego pomimo występowania przeciwwskazań, niewłaściwej ocenie wskazań do leczenia albo pominięciu istotnych czynników ryzyka, które powinny zostać uwzględnione zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.
Nie każda nieprawidłowość w kwalifikacji automatycznie prowadzi jednak do odpowiedzialności odszkodowawczej. Konieczne jest ustalenie, czy postępowanie lekarza naruszało wymagany standard staranności oraz czy pozostawało w adekwatnym związku przyczynowym z doznaną przez pacjenta szkodą.
Podstawowym obowiązkiem lekarza jest wykonywanie zawodu zgodnie z aktualną wiedzą medyczną. Lekarz powinien również korzystać z dostępnych metod i środków zapobiegania, rozpoznawania oraz leczenia chorób. Ponadto musi działać zgodnie z zasadami etyki zawodowej i z należytą starannością. Obowiązek ten wynika z art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. W związku z tym niewłaściwa kwalifikacja do zabiegu może prowadzić do odpowiedzialności. Dotyczy to sytuacji, w których postępowanie lekarza odbiegało od aktualnej wiedzy medycznej lub standardu należytej staranności.
W wielu sprawach dotyczących wystąpienia utraty wzroku po zabiegu doszklistkowej iniekcji oka ocena, czy doszło do błędu medycznego wymaga analizy pełnej dokumentacji medycznej oraz opinii niezależnych specjalistów z zakresu okulistyki. Sam fakt utraty wzroku nie oznacza automatycznie, że lekarzowi można przypisać winę. Istotne znaczenie ma ustalenie, czy postępował zgodnie z aktualną wiedzą medyczną oraz zasadami należytej staranności.
Czy nagła utrata wzroku po iniekcji doszklistkowej oka zawsze oznacza błąd medyczny?

Może się zdarzyć, że utrata wzroku po iniekcji doszklistkowej może być powikłaniem wynikającym z ryzyka wbudowanego w samą procedurę medyczną. Medycyna nie daje stuprocentowej gwarancji sukcesu, a iniekcja doszklistkowa jest procedurą chirurgiczną naruszającą ciągłość tkanek oka. Pacjent powinien otrzymać wszystkie informacje niezbędne do podjęcia świadomej decyzji o leczeniu. Lekarz musi poinformować pacjenta m.in. o możliwych następstwach zabiegu, szansach powodzenia, czy dostępnych metodach leczenia. Obowiązek udzielenia pacjentowi przystępnej informacji wynika w szczególności z art. 31 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz art. 9 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Informacja ta powinna obejmować m.in. stan zdrowia, proponowane i możliwe metody diagnostyczne oraz ich leczenie, ich przewidywalne następstwa, wyniki leczenia i rokowanie.
Pogorszenie widzenia po iniekcji doszklistkowej nie musi świadczyć o popełnieniu błędu medycznego. Niektóre powikłania, takie jak zapalenie wnętrza gałki ocznej, mogą wystąpić pomimo prawidłowego przeprowadzenia zabiegu i zachowania wymaganych zasad aseptyki. Do zakażenia może dojść m.in. wskutek przedostania się drobnoustrojów należących do naturalnej flory bakteryjnej powierzchni oka lub jego okolic. W każdym przypadku konieczna jest jednak ocena, czy personel medyczny zastosował wymagane środki zapobiegania zakażeniom oraz czy prawidłowo rozpoznał i leczył ewentualne powikłanie.
Podanie leku do komory ciała szklistego może również powodować przejściowy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. W określonych sytuacjach, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami odpływu cieczy wodnistej lub zaawansowaną jaskrą, wzrost ciśnienia może wymagać dodatkowego monitorowania i leczenia. Znaczne podwyższenie ciśnienia wewnątrzgałkowego może prowadzić do zaburzeń perfuzji struktur oka i pogorszenia funkcji wzrokowych.
Również sam proces chorobowy może ulec gwałtownemu zaostrzeniu mimo prawidłowego podania leku. Do możliwych powikłań iniekcji doszklistkowej należą również krwawienia, w tym krwotok podspojówkowy lub do ciała szklistego, a także uszkodzenie siatkówki i jej odwarstwienie. Powikłania te mogą wystąpić pomimo zachowania wymaganych standardów postępowania, ale mogą również wynikać z nieprawidłowej techniki zabiegowej. Każdorazowo konieczna jest analiza mechanizmu powstania uszkodzenia i prawidłowości wykonania iniekcji.
O błędzie medycznym można mówić dopiero wtedy, gdy pogorszenie zdrowia pozostaje w związku z nieprawidłowym postępowaniem personelu medycznego, a nie wyłącznie z typowym ryzykiem związanym z zabiegiem.
Jakie prawa przysługują pacjentowi?

Jeżeli utrata wzroku pozostaje następstwem któregokolwiek z tych błędów, pacjent może dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego. Zakres roszczeń zależy od skutków, jakie wywołało nieprawidłowe leczenie. Możliwość odzyskania widzenia po wystąpieniu powikłania iniekcji doszklistkowej zależy przede wszystkim od rodzaju i stopnia uszkodzenia struktur oka, przyczyny pogorszenia widzenia oraz czasu wdrożenia odpowiedniego leczenia. W niektórych przypadkach możliwa jest częściowa lub znaczna poprawa ostrości wzroku, natomiast inne powikłania mogą prowadzić do trwałego i nieodwracalnego uszkodzenia narządu wzroku. Dlatego istotne znaczenie ma szybkie rozpoznanie przyczyny pogorszenia widzenia i podjęcie właściwego postępowania terapeutycznego. Każde z opisanych wcześniej powikłań wymaga jednak odrębnego i specjalistycznego leczenia. Kluczowe znaczenie ma również szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii.
Dalsze leczenie zazwyczaj wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Wadliwie przeprowadzona iniekcja doszklistkowa oka może także wpłynąć na możliwość wykonywania pracy zawodowej. Dotyczy to w szczególności przypadków, w których następstwem zabiegu była całkowita utrata wzroku. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe aspekty, w wielu przypadkach możliwe jest dochodzenie:
– odszkodowania za poniesione koszty leczenia,
– zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
– zwrotu kosztów leków,
– rekompensaty kosztów kolejnych zabiegów,
– zwrotu kosztów konsultacji specjalistycznych,
– rekompensaty kosztów zakupu okularów, soczewek czy zakupu sprzętu dla niedowidzących,
– zwrotu kosztów dostosowania mieszkania dla osoby niedowidzącej lub niewidzącej,
– renty z tytułu utraty zdolności do pracy,
– renty z tytułu zwiększonych potrzeb.
Podstawę roszczeń związanych z uszkodzeniem ciała lub wywołaniem rozstroju zdrowia stanowią przede wszystkim art. 444 i 445 Kodeksu cywilnego. Na podstawie art. 444 k.c. poszkodowany może dochodzić zwrotu wynikłych z tego powodu kosztów, a w określonych przypadkach również renty. Artykuł 445 k.c. pozwala natomiast dochodzić odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Postępowanie personelu medycznego związane z doszklistkową iniekcją oka może prowadzić również do naruszenia praw pacjenta. W takich sytuacjach możliwe jest dochodzenie odrębnego zadośćuczynienia z tego tytułu.
Najczęstszym przypadkiem jest naruszenie art. 8 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Na jego podstawie ,,Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym.’’
Do potencjalnych naruszeń prawa do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością w związku z wykonywaniem iniekcji doszklistkowych mogą należeć:
- nieprawidłowa kwalifikacja do zabiegu, polegająca w szczególności na pominięciu istotnych przeciwwskazań do zastosowania określonego produktu leczniczego albo niewykonaniu badań wymaganych ze względu na stan zdrowia pacjenta.
- niezachowanie wymaganych zasad aseptyki, w szczególności nieprawidłowe odkażenie powierzchni oka, dopuszczenie do kontaktu jałowej igły z niesterylnymi powierzchniami lub użycie niejałowych narzędzi;
- nieprawidłowa technika wykonania wkłucia, w tym wybór niewłaściwego miejsca lub kierunku wprowadzenia igły, prowadzący do uszkodzenia struktur oka, np. soczewki lub siatkówki;
W wielu sprawach dotyczących iniekcji doszklistkowej znaczenie ma również prawidłowe poinformowanie pacjenta o ryzyku zabiegu. Pacjent powinien wyrazić świadomą zgodę na leczenie. Jej brak może stanowić samodzielną podstawę odpowiedzialności. Jest to niezależne od oceny prawidłowości wykonania samego zabiegu. Wynika to z art. 16-18 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Ponadto zgodnie z art. 9 tej ustawy pacjent ma prawo do przystępnej i wyczerpującej informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych metodach leczenia i ryzyku. W związku z tym, jeśli lekarz nie poinformował pacjenta o rzadkich, ale groźnych powikłaniach np. o ryzyku utraty wzroku stanowi to naruszenie tego artykułu.
Nieprzeprowadzenie odpowiedniego wywiadu medycznego lub pominięcie badań niezbędnych do prawidłowej kwalifikacji pacjenta do iniekcji doszklistkowej może stanowić naruszenie obowiązków wynikających z art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością, określonego w art. 8 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.
Odrębnym naruszeniem może być niedopełnienie obowiązku informacyjnego, wynikającego z art. 9 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, w szczególności nieprzekazanie pacjentowi odpowiednich informacji o wskazaniach do leczenia, jego ryzykach i możliwych następstwach. Odpowiedzialność za powstałą szkodę wymaga indywidualnej oceny przesłanek przewidzianych w przepisach Kodeksu cywilnego.
Ocena odpowiedzialności lekarza wymaga wykazania związku przyczynowo – skutkowego między popełnionym błędem, a utratą wzroku przez pacjenta. W wielu sprawach konieczne jest uzyskanie opinii biegłego, który oceni, czy sposób postępowania lekarza odpowiadał aktualnej wiedzy medycznej. Zakres odpowiedzialności może obejmować zarówno odpowiedzialność cywilną, jak i zawodową, a w określonych przypadkach również odpowiedzialność karną.
Dokumentacja medyczna
Jeśli po zabiegu iniekcji doszklistkowej oka doszło do utraty wzroku kluczowe jest zabezpieczenie pełnej dokumentacji medycznej. Istotne znaczenie mają dokumenty takie jak:
– kwalifikacja do zabiegu iniekcji doszklistkowej oka wraz z podaniem przyczyny konieczności wykonania tej interwencji;
– formularz świadomej zgody na zabieg,
– kartę informacyjną z przebiegu leczenia,
– wyniki wszystkich wykonanych badań okulistycznych przeprowadzonych przed zabiegiem,
– rachunki i faktury za dalsze leczenie,
– dokumentację dotyczącą leczenia powikłań,
– zalecenia pozabiegowe,
– wyniki kolejnych konsultacji okulistycznych.
Pomocne mogą okazać się również zdjęcia oka przed i po zabiegu, opinie innych specjalistów oraz dokumentacja potwierdzająca utratę widzenia i ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu.
Kluczowe jest ustalenie czy lekarz dochował należytej staranności oraz czy wykonano wszystkie wymagane badania przed zabiegiem. Dokumentacja ma fundamentalne znaczenie dla oceny, czy doszło do błędu medycznego oraz czy istnieją podstawy do przypisania odpowiedzialności członkowi personelu medycznego albo podmiotowi leczniczemu.
FAQ

Czy sam fakt utraty wzroku po zabiegu iniekcji doszklistkowej oka dowodzi, że lekarz popełnił błąd?
Nie. Utrata wzroku po iniekcji doszklistkowej może być następstwem powikłania, które wystąpiło pomimo zachowania wymaganych standardów medycznych, np. zakażenia wnętrza gałki ocznej. Samo wystąpienie poważnego powikłania nie przesądza o winie lekarza.
Aby ustalić, czy doszło do błędu medycznego, konieczna jest analiza przebiegu leczenia, w szczególności prawidłowości kwalifikacji do zabiegu, zastosowanej techniki iniekcji, przestrzegania zasad aseptyki oraz postępowania po wystąpieniu powikłania. Należy również ocenić, czy ewentualne nieprawidłowości pozostawały w związku przyczynowym z pogorszeniem widzenia.
Po czym poznać, że utrata wzroku mogła być skutkiem błędu, a nie zwykłego powikłania?
Na błąd medyczny mogą wskazywać m.in. wykonanie zabiegu bez wcześniejszego badania oka lub przeprowadzenia wywiadu lekarskiego, niewłaściwa higiena przed i w trakcie zabiegu czy ignorowanie zgłaszanych przez pacjenta objawów po zabiegu.
Jakich roszczeń finansowych można dochodzić w przypadku utraty wzroku na skutek zabiegu iniekcji doszklistkowej oka z powodu błędu medycznego?
Jeśli utrata wzroku pozostaje w związku z błędem medycznym lub innym zawinionym działaniem personelu medycznego pacjent może domagać się zadośćuczynienia za krzywdę, ból i cierpienie psychiczne. Ponadto dochodzi do tego odszkodowanie za wszelkie koszty związane z koniecznością dodatkowego leczenia po zabiegu czy dostosowania mieszkania. Pacjent może dochodzić również renty, jeśli w wyniku utraty wzroku stracił zdolność do pracy lub zwiększyły się jego stałe potrzeby życiowe.
Do kogo pacjent ma kierować swoje roszczenia?
Pacjent, który doznał szkody wskutek nieprawidłowo przeprowadzonej iniekcji doszklistkowej, może dochodzić roszczeń od podmiotu leczniczego odpowiedzialnego za jej powstanie, a w odpowiednich przypadkach również bezpośrednio od jego ubezpieczyciela. W przypadku braku dobrowolnego spełnienia świadczenia możliwe jest skierowanie sprawy na drogę postępowania cywilnego.
W określonych sytuacjach pacjent może również ubiegać się o świadczenie z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych (FKZM), działającego przy Rzeczniku Praw Pacjenta.
Należy jednak podkreślić, że samo wykonanie zabiegu w ramach świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia nie jest wystarczające do uzyskania świadczenia z FKZM.
Zgodnie z art. 67q ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta Fundusz obejmuje zdarzenia medyczne zaistniałe w trakcie udzielania lub w efekcie udzielenia albo zaniechania udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w szpitalu.
Konieczne jest również spełnienie pozostałych przesłanek ustawowych, w szczególności wykazanie, że doszło do zdarzenia medycznego, którego z wysokim prawdopodobieństwem można było uniknąć w przypadku udzielenia świadczenia zgodnie z aktualną wiedzą medyczną lub zastosowania innej dostępnej metody diagnostycznej albo leczniczej. Świadczenie nie przysługuje w przypadku dających się przewidzieć normalnych następstw zastosowania metody, na którą pacjent wyraził świadomą zgodę.
Co do zasady Fundusz obejmuje zdarzenia, które nastąpiły od 6 września 2023 r., a także określone zdarzenia wcześniejsze, o których poszkodowany dowiedział się po tej dacie.
Wniosek do Rzecznika Praw Pacjenta należy złożyć w terminie roku od uzyskania informacji o zdarzeniu medycznym, nie później jednak niż w ciągu trzech lat od dnia jego wystąpienia.
W konsekwencji możliwość skorzystania z FKZM w przypadku powikłań po iniekcji doszklistkowej wymaga każdorazowej weryfikacji miejsca udzielenia świadczenia, źródła jego finansowania, daty zdarzenia oraz pozostałych warunków określonych w ustawie.
Czy jeśli pacjent podpisał zgodę na zabieg z informacją o ryzyku ślepoty, to zamyka to drogę do odszkodowania?
Nie. Podpisanie świadomej zgody oznacza, że pacjent akceptuje naturalne ryzyko medyczne. Nie może ona stanowić zgody na niedbalstwo, zaniedbanie czy błąd lekarza. Jeżeli do utraty wzroku doszło w wyniku niedochowania należytej staranności przez personel medyczny, zgoda nie chroni placówki przed odpowiedzialnością prawną.
Jak kancelaria prawna może pomóc?
Utrata wzroku na skutek wykonanej iniekcji doszklistkowej oka jest bardzo poważną konsekwencją tego zabiegu. Może ona polegać nie tylko na nieprawidłowym wykonaniu samego zabiegu. Błąd może zostać również popełniony na etapie diagnozy pacjenta i niewłaściwym zakwalifikowaniu go na zabieg, nieudzielenia mu kluczowych informacji, wykonywania świadczeń bez zachowania należytej staranności, czy nieprawidłowego opatrzenia oka po zabiegu.
Nasza kancelaria pomaga pacjentom na każdym etapie postępowania. Analizujemy dokumentację medyczną. Oceniamy, czy doszło do błędu medycznego. Współpracujemy z niezależnymi ekspertami z zakresu okulistyki oraz ustalamy, czy istnieją podstawy do dochodzenia odpowiedzialności lekarza lub placówki medycznej. W zależności od okoliczności konkretnego przypadku pomagamy również w dochodzeniu:
- zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
- odszkodowania za poniesione koszty leczenia,
- zwrotu kosztów kolejnych zabiegów i rehabilitacji,
- renty, jeżeli pogorszenie zdrowia spowodowało zwiększone potrzeby lub utratę zdolności do pracy,
- roszczeń wynikających z naruszenia praw pacjenta.
Reprezentujemy klientów zarówno na etapie przedsądowym, jak i w toku postępowania przed sądem. Każda sprawa jest analizowana indywidualnie z uwzględnieniem dokumentacji, opinii specjalistów oraz aktualnego orzecznictwa. Jeżeli po zabiegu iniekcji doszklistkowej oka doszło do utraty wzroku albo innych powikłań, zapraszamy do kontaktu z naszą kancelarią pod numerem telefonu 726 003 505. Przeanalizujemy dokumentację medyczną i ocenimy, czy w danym przypadku istnieją podstawy do dochodzenia roszczeń z tytułu błędu medycznego.