Wadliwa augmentacja kości
Wadliwa augmentacja kości odnosi się do nieprawidłowego lub nieudanego zabiegu polegającego na zwiększeniu objętości, lub jakości kości – zazwyczaj w szczęce lub żuchwie – w celu umożliwienia późniejszego leczenia implantologicznego lub protetycznego. Taki zabieg nazywa się augmentacją kości (np. przeszczep kości, podnoszenie zatoki szczękowej, stosowanie biomateriałów).
Zabiegi augmentacji kości są powszechnie stosowane w nowoczesnej stomatologii, zwłaszcza przed wszczepieniem implantów. Ich celem jest odbudowa utraconej lub niewystarczającej tkanki kostnej, najczęściej w obrębie szczęki lub żuchwy. Niestety, nie zawsze wszystko przebiega prawidłowo. Wadliwa augmentacja kości może być skutkiem błędu medycznego, który niesie za sobą poważne konsekwencje dla zdrowia i komfortu pacjenta.
Czym jest augmentacja kości?
Augmentacja kości to zabieg odbudowy tkanki kostnej, który często jest niezbędny przed leczeniem implantologicznym. Pozwala on na zwiększenie grubości i wysokości wyrostka zębodołowego poprzez uzupełnienie ubytków kostnych.
Celem zabiegu jest uzupełnienie ubytków kostnych i przywrócenie prawidłowej struktury wyrostka zębodołowego. Zabieg augmentacji wykonuje się najczęściej w obrębie szczęki lub żuchwy, gdy ilość i jakość kości są niewystarczające do przeprowadzenia leczenia impvantologicznego. Odpowiednia objętość tkanki kostnej jest bowiem kluczowa dla stabilnego osadzenia implantu i jego długotrwałego funkcjonowania.
Wskazania do augmentacji kości
Głównym wskazaniem do zabiegu augmentacji kości jest zanik kości wyrostka zębodołowego, który uniemożliwia wszczepienie implantów zębowych. Taka sytuacja może być spowodowana różnymi czynnikami, takimi jak:
- Długotrwały brak zęba w jamie ustnej;
- Choroby przyzębia (paradontoza);
- Urazy i złamania kości szczęki lub żuchwy;
- Resorpcja kości po ekstrakcji zęba;
- Wrodzone wady i ubytki kostne.
Ponadto augmentację kości wykonuje się również w przypadku rozległych braków zębowych, kiedy planowana jest odbudowa protetyczna narządu żucia. Zabieg ten pozwala na stworzenie solidnej podstawy kostnej pod przyszłe uzupełnienia protetyczne, takie jak korony czy mosty.
Co może oznaczać wadliwa augmentacja kości?
1. Brak integracji przeszczepu:
- Kość autogenna, allogeniczna lub syntetyczna nie zrasta się z kością pacjenta;
- Może to prowadzić do resorpcji (zaniku) materiału.
2. Zakażenie miejsca augmentacji:
- W wyniku nieodpowiedniej higieny, złych warunków sterylności lub zakażenia pooperacyjnego;
- Objawy: ból, obrzęk, ropa, gorączka, odsłonięcie materiału kostnego.
3. Odsłonięcie membrany lub materiału augmentacyjnego:
- Błąd chirurgiczny lub zbyt cienka tkanka dziąsłowa może doprowadzić do dehiscencji rany.
4. Nadmierna resorpcja przeszczepu:
- Organizm może „wchłonąć” część materiału, co zmniejsza jego efektywność.
5. Niewłaściwy dobór techniki augmentacyjnej:
- Zastosowanie nieodpowiedniego rodzaju przeszczepu, błędna diagnostyka, zły kąt lub kształt odbudowy.
6. Nieprawidłowe unieruchomienie przeszczepu:
- Jeśli przeszczep lub biomateriał nie jest stabilny, może dojść do jego migracji lub niepowodzenia leczenia.
1. Brak integracji przeszczepu:
- Kość autogenna, allogeniczna lub syntetyczna nie zrasta się z kością pacjenta;
- Może to prowadzić do resorpcji (zaniku) materiału.
2. Zakażenie miejsca augmentacji:
- W wyniku nieodpowiedniej higieny, złych warunków sterylności lub zakażenia pooperacyjnego;
- Objawy: ból, obrzęk, ropa, gorączka, odsłonięcie materiału kostnego.
3. Odsłonięcie membrany lub materiału augmentacyjnego:
- Błąd chirurgiczny lub zbyt cienka tkanka dziąsłowa może doprowadzić do dehiscencji rany.
4. Nadmierna resorpcja przeszczepu:
- Organizm może „wchłonąć” część materiału, co zmniejsza jego efektywność.
5. Niewłaściwy dobór techniki augmentacyjnej:
- Zastosowanie nieodpowiedniego rodzaju przeszczepu, błędna diagnostyka, zły kąt lub kształt odbudowy.
6. Nieprawidłowe unieruchomienie przeszczepu:
- Jeśli przeszczep lub biomateriał nie jest stabilny, może dojść do jego migracji lub niepowodzenia leczenia.
Czy za wadliwą augmentację kości można uzyskać odszkodowanie?
Tak. Jeżeli augmentacja została przeprowadzona z naruszeniem standardów medycznych lub pacjent nie został odpowiednio poinformowany o ryzyku zabiegu, może to stanowić podstawę do dochodzenia roszczeń z tytułu błędu medycznego. W takich przypadkach pacjentowi przysługuje:
- Odszkodowanie za poniesione koszty leczenia i rekonstrukcji,
- Zadośćuczynienie za ból i cierpienie,
- Renta, jeśli doszło do trwałego uszczerbku na zdrowiu.
Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. Akt I C 724/10
Powódka poddała się leczeniu protetycznemu, które zostało przeprowadzone nieprawidłowo i doprowadziło do powstania szkody na jej osobie. Na podstawie analizy materiału dowodowego Sąd uznał, że wykonane korony i mosty protetyczne u pacjentki spowodowały zaburzenie zgryzu, trudności w odcinaniu kęsów, żuciu pokarmów, co spowodowało dolegliwości bólowe. Obwiniona nie dokonała należycie wszelkich postępowań leczniczych i zapobiegawczych, skupiając się tylko na poprawie walorów kosmetycznych uzupełnienia protetycznego, zapominając o konsekwencjach mogących wystąpić u pacjentki posiadającej wadę zgryzu. Sąd podzielił stanowisko biegłego, który stwierdził, że podniesienie wysokości zwarcia, zaburzenie zgryzu i nieprawidłowe ułożenie żuchwy w stawach skroniowo-żuchwowych spowodowało u pokrzywdzonej dolegliwości bólowe oraz uniemożliwia jedzenie. Biegły po obejrzeniu modeli gipsowych stwierdził, że „zgryz przed leczeniem i po leczeniu diametralnie się różni”. Biegły stwierdził, że wady zgryzu nie są przyczyną dysfunkcji układu ruchowego narządu żucia.
U powódki stwierdzono nieprawidłowo szeroką przestrzeń wypełnioną cementem do mocowania uzupełnień stałych. W warunkach prawidłowych przestrzeń pomiędzy wewnętrzną powierzchnią metalu korony a powierzchnią szkliwa korony klinicznej powinna wynosić 100 mikronów, więc powinna być bardzo mała, co stanowi o szczelności koron. Dolegliwości zgłaszane przez pacjentkę po zakończonym leczeniu są typowe dla zaburzeń okluzyjnych/zwarciowych po zastosowaniu protez, wykonanych w układzie nieprawidłowego zwarcia.
Możliwość naprawienia wykonanych koron wiąże się z podjęciem etapowej rehabilitacji narządu żucia i ponownym zastosowaniem nowych koron i mostów wykonanych zgodnie ze współczesnymi wymogami leczenia protetycznego.
W przedmiotowej sprawie Sąd zasądził na rzecz powódki kwotę 112 632,80 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Podsumowanie
Wadliwa augmentacja kości przed leczeniem implantologicznym pozwala ubiegać się o odszkodowanie i zadośćuczynienie za doznane krzywdy. Pogłębiona analiza dokumentacji medycznej i wsparcie doświadczonego prawnika pozwoli na wybór skutecznej drogi postępowania.
Kancelaria Radcy Prawnego dr Tymoteusz Zych w ramach świadczonych usług pomoże w dochodzeniu Państwa praw na każdym etapie postępowania.
Zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu +48 726 003 505.
