Odszkodowanie od ortodonty

Czym jest leczenie ortodontyczne?

Leczenie ortodontyczne to dział stomatologii zajmujący się diagnozowaniem, zapobieganiem i korygowaniem wad zgryzu i niewłaściwego ustawienia zębów.

Celem leczenia ortodontycznego jest poprawienie estetyki uśmiechu a przede wszystkim zapewnienie prawidłowego funkcjonowania układu.

Wady zgryzu i niewłaściwe ustawienie zębów mogą być wynikiem różnych czynników genetycznych, dziedzicznych lub środowiskowych. Niekiedy wady te mogą powodować problemy z mową, trudności w jedzeniu czy nawet powodować ból stawów skroniowo-żuchwowych. Leczenie ortodontyczne pozwala na skorygowanie tych problemów.

Główne rodzaje wad zgryzu i niewłaściwego ustawienia zębów to m.in.:

1. Nadgryzienie:

  • Nadgryzienie poziome: Górne zęby nachodzą na dolne zęby poziomo. 
  • Nadgryzienie pionowe: Górne zęby nachodzą na dolne zęby pionowo. 

2. Przegryzienie:

  • Przegryzienie przednie: Dolne zęby nachodzą na górne zęby z przodu. 
  • Przegryzienie boczne: Zęby z jednej strony szczęki nachodzą na zęby z przeciwnej strony. 

3. Wysunięcie lub cofnięcie szczęki.

4. Wady przestrzenne: Szczęka może być zbyt wąska, a zęby zbyt zbite lub rozstawione.

5. Zęby skrzyżowane lub niewłaściwie ustawione.

Leczenie może być przeprowadzane za pomocą różnych metod, a najpopularniejszą z nich są aparaty ortodontyczne.

Istnieją dwa główne rodzaje aparatów: 

  1. Aparaty stałe: Składają się z metalowych elementów (tzw. zamków), które są przyklejane do zębów, oraz drutów, które trzymają zęby w odpowiednich pozycjach. Aparaty stałe pozwalają na precyzyjne korygowanie wad zgryzu. 
  1. Aparaty ruchome: Są to aparaty, które pacjent może samodzielnie wkładać i wyjmować z ust. Najbardziej znane to nakładki typu Invisalign, wykonane z przezroczystego plastiku. Te nakładki są mniej widoczne i bardziej estetyczne. 

Leczenie ortodontyczne wymaga regularnych wizyt u ortodonty. Należy monitorować postępy i dokonywać niezbędnych dostosowań. Po zakończeniu leczenia ortodontycznego pacjent zyskuje piękny uśmiech oraz poprawę zdrowia jamy ustnej i układu żucia.

Jakie są najczęstsze błędy w leczeniu ortodontycznym?

W leczeniu ortodontycznym, jak w każdej dziedzinie medycyny, mogą występować różnego rodzaju błędy. Te błędy mogą mieć różne przyczyny, w tym brak doświadczenia lub odpowiedniej wiedzy u ortodonty. Mogą nimi też być zaniedbania w opiece pacjenta, błędy w planowaniu i ocenie przypadku oraz czynniki nieprzewidywalne. Niektóre z potencjalnych błędów w leczeniu ortodontycznym:

1. Błędna diagnoza. Nieprawidłowa ocena i diagnoza wady zgryzu lub niewłaściwego ustawienia zębów mogą prowadzić do nieodpowiedniego planu leczenia i złych rezultatów.

2. Niewłaściwy plan leczenia. Niekiedy ortodonci mogą zaplanować niewłaściwy sposób leczenia lub nie przewidzieć koniecznych korekt. Może to prowadzić do niezadowalających efektów.

3. Nieodpowiedni aparat ortodontyczny. Wybór niewłaściwego typu aparatu lub nieprawidłowe ustawienie aparatów może wpłynąć na skuteczność leczenia. Może nawet je pogorszyć.

4. Niedostateczne śledzenie postępów. Regularne wizyty kontrolne u ortodonty są kluczowe.

Należy monitorować postępy leczenia i wprowadzać korekty w planie terapeutycznym. Zaniedbanie kontroli może prowadzić do nieprawidłowych wyników.

5. Nieprzestrzeganie zaleceń pacjenta. Pacjent musi przestrzegać zaleceń dotyczących higieny jamy ustnej i noszenia aparatów. Niedbałość w tym zakresie może opóźnić lub zniekształcić leczenie.

6. Zbyt szybkie lub zbyt długie leczenie. Zarówno zbyt szybkie, jak i zbyt długie leczenie ortodontyczne może mieć negatywny wpływ na zdrowie jamy ustnej i estetykę uśmiechu pacjenta.

7. Brak równowagi między estetyką a funkcją. Ortodonci mogą skupić się na estetyce kosztem właściwej funkcji żucia. Może to wpływać na długoterminowe zdrowie pacjenta.

8. Powikłania i nieprzewidziane reakcje. W niektórych przypadkach mogą wystąpić powikłania. Mogą też wystąpić nieoczekiwane reakcje organizmu.

Jakie są skutki nieprawidłowego leczenia ?

Może mieć różne skutki, zarówno estetyczne, funkcjonalne, jak i zdrowotne. Oto kilka potencjalnych skutków nieprawidłowego leczenia ortodontycznego:

  • Złe dopasowanie zgryzu: Jeśli zgryz nie zostanie odpowiednio skorygowany, pacjent może nadal mieć problemy z jedzeniem, mową i układaniem zębów, co może wpływać na jakość życia. 
  • Ból i dyskomfort: Nieprawidłowe leczenie aparatem może je powodować. 
  • Przesunięcie zębów: Jeśli aparat ortodontyczny nie jest odpowiednio zakładany lub monitorowany, zęby mogą przesunąć się z powrotem do swojej pierwotnej pozycji. Cały trud leczenia pójdzie wtedy na marne. 
  • Przebarwienia i uszkodzenia: Nieprawidłowo używany aparat może powodować uszkodzenia zębów. Może także prowadzić do powstawania plam. 
  • Problemy z dławieniem: Niektóre typy aparatów ortodontycznych, zwłaszcza starsze modele, mogą powodować trudności w oddychaniu i dławienie. Szczególnie podczas snu. 
  • Zwiększone ryzyko chorób przyzębia: Nieprawidłowe ustawienie zębów i aparatów ortodontycznych może sprzyjać gromadzeniu się bakterii. Może zwiększać ryzyko chorób przyzębia, takich jak zapalenie dziąseł. 
  • Problemy stawu skroniowo-żuchwowego: Nieprawidłowe wady zgryzu i niewłaściwe ustawienie aparatu mogą wpływać na ten staw. Mogą spowodować ból i problemy z ruchomością żuchwy. 
  • Wydłużony czas leczenia: Nieprawidłowości mogą prowadzić do konieczności przedłużenia czasu noszenia aparatu. Idą za tym większe nakłady czasowe i finansowe. 
  • Pogorszenie jakości życia: Estetyczne i funkcjonalne problemy mogą wpłynąć na samoocenę i jakość życia pacjenta. 

Czym jest odszkodowanie?

Odszkodowanie obejmuje zwrot wszelkich kosztów, które poszkodowany musiał ponieść w związku z popełnionym błędem w sztuce lekarskiej przez lekarza dentystę. Odszkodowanie powinno uwzględniać także koszty, które trzeba będzie ponieść w przyszłości, aby naprawić błąd lekarza.

Pacjenci tracą zaufanie do lekarza, który popełnił błąd, więc leczenie naprawcze odbywa się zazwyczaj u innego lekarza, w innej klinice. Za usługę pacjent musi zapłacić z własnych środków, lecz może się starać o ich zwrot w ramach postępowania cywilnego – służy do tego roszczenie o odszkodowanie.

Jakie koszty obejmuje odszkodowanie?

Odszkodowanie obejmuje wszelkie koszty konieczne do szybkiego powrotu do zdrowia i zminimalizowania skutków błędu medycznego.

Przykładowo w przypadku, gdy z powodu działań lekarza dentysty konieczne jest usunięcie zęba oraz wszczepienie implantu pacjent ma prawo do uzyskania zwrotu nie tylko kosztów implantu, ale także wszystkich kosztów z nim związanych.

Zwrot kosztów należy się nawet wtedy, jeśli po popełnieniu błędu medycznego pacjent korzysta tylko z leczenia prywatnego. Jest to istotne, gdyż czekanie na świadczenie w ramach NFZ zazwyczaj jest niemożliwe bez szkody dla pacjenta albo tak jak w przypadku implantologii – świadczenia te nie są dostępne w ramach NFZ.

Jak uzyskać odszkodowanie od ortodonty?

Nieprawidłowości występujące w leczeniu z winyprowadzącego je stomatologa spełniają znamiona błędu medycznego. Często również wiążą się ze złamaniem praw pacjenta. Kwestie te regulowane są przede wszystkim przez Kodeks Cywilny.

Artykuł 444 par. 1 Kodeksu Cywilnego wskazuje, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. 

Warto przy tym pamiętać, że zgodnie z art. 6 Kodeksu Cywilnego to na tym, kto wywodzi z faktu skutki prawne ciąży obowiązek wykazania faktu. Oznacza to, że chcąc dochodzić swoich roszczeń, powinniśmy zgromadzić dokumentację medyczną i inne dowody (np. zdjęcia). W sytuacji, gdy ubiegamy się o odszkodowanie, należy również udokumentować wydatki ponoszone z leczeniem. 

Poza odszkodowaniem istnieje również możliwość uzyskania zadośćuczynienia, jeżeli skutkiem błędu popełnionego przez ortodontę są szkody niematerialne. Przede wszystkim tyczy się to sytuacji, gdy naruszone zostały w sposób zawiniony prawa pacjenta.

Co trzeba udowodnić, żeby otrzymać odszkodowanie?

Warunkiem koniecznym do uzyskania odszkodowania jest wykazanie, że poniesione koszty pozostają w związku z błędem medycznym i jego następstwami. Konieczne jest udowodnienie, że poniesienie tych kosztów nie byłoby potrzebne, gdyby nie fakt błędu medycznego.

Istotne jest także udowodnienie wysokości poniesionych kosztów.

Idealnym rozwiązaniem jest uzyskanie imiennych faktur i rachunków, a jeśli jest to niemożliwe, rozwiązaniem może być uzyskanie kosztorysów, ofert, cennika potwierdzającego koszt poszczególnych usług. Należy wtedy udowodnić fakt odbycia wizyt oraz zabiegów, których cenniki przedstawiamy.

Do czego zobowiązany jest lekarz, który popełnił błąd medyczny? 

Lekarz, który popełni błąd medyczny, jest obowiązany:

  • zrekompensować pacjentowi wszelkie niedogodności błędu lekarskiego, 
  • zwrócić poniesione koszty leczenia naprawczego; 
  • zadośćuczynić odczuwanemu cierpieniu. 

Tak jak wskazano na początku odszkodowanie oraz zadośćuczynienie wypłacane są najczęściej z obowiązkowej polisy OC, którą każdy lekarz dentysta musi posiadać.

Jak uzyskać odszkodowanie? 

Ogólne wskazówki, które mogą pomóc w tym procesie:

  1. Konsultacja z innym specjalistą. W przypadku podejrzenia, że leczenie ortodontyczne było źle przeprowadzone i spowodowało szkody. 

Warto skonsultować się z innym ortodontą lub specjalistą w tej dziedzinie, aby potwierdzić ewentualne błędy i szkody.

  1. Zachowanie dokumentacji medycznej. Należy zachować wszelką dokumentację medyczną związana z leczeniem ortodontycznym, w tym notatki, zdjęcia rentgenowskie, raporty i wszelkie inne dokumenty medyczne. To może być istotne dla potwierdzenia zarzutów w przyszłym procesie. 
  1. Kontakt z prawnikiem. W celu uzyskania odszkodowania warto skonsultować się z doświadczonym prawnikiem specjalizującym się w sprawach medycznych lub prawa zdrowotnego. Prawnik pomoże w zrozumieniu prawa, oceni szanse na sukces w sprawie i wdroży odpowiednie kroki prawne. 
  1. Zbieranie dowodów. Ważne jest zebranie wszelkich dowodów, które potwierdzają błędy w leczeniu ortodontycznym oraz szkody, jakie wynikły z tych błędów. Mogą to być opinie innych specjalistów, świadectwa pacjenta o doznanych szkodach, koszty dodatkowych leczeń itp. 
  1. Rozważenie mediacji. Przed rozpoczęciem pełnej procedury sądowej, warto rozważyć mediację. Mediacja może pomóc w załatwieniu sprawy poza sądem i osiągnięciu porozumienia między stronami. 
  1. Wystąpienie z roszczeniem. W przypadku, gdy po konsultacji z prawnikiem zostaną wyodrębnione podstawy do dochodzenia odszkodowania. Można wtedy złożyć formalne roszczenie przeciwko leczącemu ortodonty lub placówce medycznej, w której leczenie zostało przeprowadzone. 
  1. Proces sądowy. Jeśli negocjacje i mediacje nie przyniosły rezultatu, można rozważyć wytoczenie sprawy sądowej w celu uzyskania odszkodowania. 

Warto podkreślić, że procedura uzyskania odszkodowania może być długa i wymagająca, a wynik sprawy zależy od wielu czynników, w tym dowodów, prawa i przepisów obowiązujących w danej jurysdykcji. Dlatego istotne jest, aby skonsultować się z prawnikiem, aby otrzymać kompleksową poradę prawna dotyczącą Państwa sytuacji.

Przykładowe sprawy

Sygn. akt I C 27/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sprawa o odszkodowania za złe leczenie ortodontyczne

Sąd zważył, co następuje.

,,Powództwo było zasadne i w zakresie określonym w wyroku zasługiwało na uwzględnienie.

Powódka

Powódka w postępowaniu domagała się zapłaty na swoją rzecz zadośćuczynienia i odszkodowania od pozwanego. Wskazywała, że leczenie przeprowadzone przez pozwanego zostało wykonane nieprawidłowo, niezgodnie ze sztuką, wadliwie. Przez to narażona została na cierpienia fizyczne i psychiczne oraz na koszty, o których zwrot wystąpiła w sprawie.

Pozwany

Pozwany kwestionował tak zasadę, jak i wysokość zgłoszonego żądania, podnosząc, że w sposób prawidłowy leczył powódkę. Podkreślił, że jako lekarz dążył do korekty wady zgryzu powódki, a nie do poprawy jej wyglądu. Nie może więc odpowiadać za niespełnienie oczekiwań powódki. Twierdził, że dolegliwości, na które wskazywała powódka, są normalnym następstwem podjętego leczenia.

Zatem spór między stronami koncentrował się nie tylko na wysokości należnego powódce świadczenia, ale również dotyczył zasady odpowiedzialności.

W jaki sposób sąd ustalił stan faktyczny?

Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie przywołanych powyżej dokumentów w postaci rachunków, dokumentów prywatnych, zeznań świadków słuchanych w sprawie, a także zeznań powódki oraz opinii biegłej sądowej. Sąd oparł się nadto na dokumentacji medycznej załączonej do akt sprawy. Przedmiotowe dokumenty nie budziły żadnych wątpliwości Sądu. Ich prawdziwość nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. W ocenie Sądu również zeznania świadków i powódki, jako spójne i konsekwentne, zasługiwały na wiarę.

Postępowanie dowodowe

W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe potwierdziło to, że leczenie powódki nie było prawidłowe. Sąd, w tym zakresie, dokonał ustaleń na podstawie opinii biegłej, która była jasna, niezwykle wnikliwa i rzetelna. Biegła, poza analizą omawianego problemu, przedstawiła umotywowane, konkretne i jasne wnioski, które oparła o wyniki badań. Część z tych badań przeprowadziła osobiście, co potwierdziły załączone do opinii obrazy, fotografie i opisy. 

Opinia biegłych 

Biegła w opinii głównej odniosła się do wszystkich tych kwestii, których wyjaśnienie było niezbędne dla rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że żadna ze stron nie kwestionowała ostatecznie opinii biegłej.

Wobec powyższego Sąd nie miał wątpliwości co do odpowiedzialności pozwanego za skutki nieprawidłowego leczenia, opartej na treści art. 415 k.c.

Wysokość roszczenia

Powódka wystąpiła przeciwko pozwanemu o zapłatę zadośćuczynienia w wysokości 20.000 zł. Zatem podstawową kwestią, konieczną dla oceny zasadności żądania w tym zakresie, było ustalenie rozmiaru cierpień i krzywd, jakich doznała w wyniku wadliwego leczenia. To kryterium decyduje bowiem o wysokości zadośćuczynienia, jakie należne jest poszkodowanemu. 

W jaki sposób sąd ustalił wysokość zadośćuczynienia?

Ustawodawca nie określił jednak wprost przesłanek, które winny stanowić podstawę dla ustalenia zakresu krzywdy, wskazując jedynie w art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1 k.c., że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. 

Wśród nich wymienia się rodzaj naruszonego dobra, zakres i rodzaj rozstroju zdrowia, czas trwania cierpień, ból i inne dolegliwości. Poza tym także cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, wiek poszkodowanego, intensywność ujemnych doznań fizycznych i psychicznych. 

Ważne są także rokowania na przyszłość, stopień winy sprawcy, ujemne skutki zdrowotne, jakie osoba poszkodowana będzie zmuszona znosić w przyszłości. Należy ustalić również wysokość świadczeń, które zostaną wypłacone poszkodowanemu z tytułu doznanej krzywdy. 

Jakie powinno być zadośćuczynienie?

Zadośćuczynienie winno mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, czyli zarówno te już doznane, jak i te, które w związku ze schorzeniem wystąpić mogą w przyszłości. 

Po zweryfikowaniu okoliczności sprawy przez pryzmat powyższych kryteriów Sąd uznał, że sumą odpowiednią tytułem zadośćuczynienia krzywdzie doznanej przez powódkę jest kwota 15. 000 zł.

Odpowiedzialność lekarza za złe leczenie ortodontyczne i odszkodowanie

Pozwany nie zareagował odpowiednio na komplikacje w procesie leczenia powódki, zwłaszcza że przynajmniej z części z nich musiał zdawać sobie sprawę. 

Przez zaniechanie pozwanego doszło u powódki do pojawienia się przodozgryzu. Powódka nie mogła przez to przyjmować normalnych posiłków. Wadliwość leczenia, poza dodatkowym bólem i trudnościami w przyjmowaniu pokarmu, powodowała także stopniową zmianę wyglądu powódki. Zmiana to odbiegała od tej spodziewanej przed podjęciem leczenia. Żuchwa powódki wysunęła się przed szczękę. Spowodowało to zapadnięcie się skóry okrywającej zęby i wyraźnie zauważalne „postarzenie” powódki. 

Powódka – poza cierpieniami fizycznymi – doznała także dyskomfortu psychicznego. Oczywiste jest, że dla młodej kobiety, ważne jest to, jak wygląda i odbierana jest przez osoby trzecie. 

Dlatego, nie może być wątpliwości, że przeżywała nie tylko to, że leczenie sprawia jej ból, czy dyskomfort, ale także to, że nie przynosi żadnych efektów. Leczenie przynosiło efekty odwrotne od zamierzonych.

Naturalne jest to, że kiedy zamiast spodziewanego rezultatu, stan powódki pogorszył się, ograniczyła kontakty ze znajomymi i rodziną. Dlatego też nie budzi wątpliwości Sądu, że z pewnością pojawiło się u niej także rozdrażnienie, przygnębienie i smutek, czy konflikty z mężem, o których wspominała w swoich zeznaniach.

Orzeczenie zadośćuczynienia 

Ustalając wysokość należnego powódce zadośćuczynienia, Sąd wziął pod uwagę także zdrowotne następstwa wadliwego leczenia przez pozwanego. Zdjęcie aparatu nie oznaczało powrotu zdrowia powódki do stanu sprzed jego założenia. Przeciwnie, było pierwszą czynnością podjętą celem zatrzymania pogłębiania się wady i początkiem procesu przywrócenia powódce stanu sprzed leczenia. 

  • Powódka przejść musiała kolejne leczenie, wykonane odmienną metodą,, aby osiągnąć pożądany przez siebie cel leczenia i usunąć wady zębów. 
  • Nieprawidłowości w procesie leczenia spowodowały u powódki długotrwały uszczerbek na zdrowiu, który biegła określiła na 8%. 

W ocenie Sądu powódce należało się zadośćuczynienie. Niewątpliwie doznała krzywdy wywołanej przez cierpienia fizyczne, jak i psychiczne.

W przypadku jakichkolwiek pytań zapraszamy państwa do kontaktu z Kancelarią radcy prawnego dr. Tymoteusza Zycha. Prawnicy z doświadczeniem w zakresie spraw medycznych udzielą Państwu rzetelnego wsparcia.

Kancelaria TZLAW

Skontaktuj się z nami!

Zostaw swój telefon, a oddzwonimy do Ciebie, by udzielić pomocy Tobie lub Twoim bliskim.

Kontakt